Ons Bali

Ons Bali

Praten we over Bali, dan praten wij automatisch over Garuda House. Het zijn twee heel verschillende dingen, die wij niet meer zonder elkaar kunnen voorstellen. De meeste mensen gaan naar Bali op vakantie, omdat het een paradijselijk eiland is, waar vele mooie natuurgebieden zijn, veel mooie dorpjes en zien veel kleuren en ruiken de heerlijke geuren.

Natuurlijk zien wij ook al die mooie rijstvelden en kleuren en ruiken we al die heerlijke geuren van kruiden, saté, wierrook en de natuur. Maar we zien vooral de binnenlanden, de arme gedeeltes van Bali. Dat ene dorpje, waar elke taxichauffeur aan ons vraagt of we zeker weten of we echt op dit adres moeten zijn. De meeste taxichauffeurs die alleen maar in de toeristische dorpjes rijden, kennen de weg niet en dan geven wij hen meestal aanwijzingen waar we langs moeten.

Ik sluit mijn ogen en zie de weg voor mij. We rijden op de grote ringweg rond Denpasar, bij de wijk Sesetan moeten we de ringweg af. Direct na dat grote witte gebouw, is een klein smal weggetje. Langs deze weg staat alweer een huis, waar een groot reclamespandoek hangt. Het is een smal weggetje, en je moet ook maar net geluk hebben dat er van de andere kant niets aankomt. Er komt een scherpe bocht en daar beginnen de eerste hutjes. We rijden over een zandweg, met nog een paar bochten. Aan de linkerkant staan de hutjes, met af en toe kraampjes waar frisdrank wordt verkocht en de nodige spullen voor het maken van een offer voor de tempel. Aan de rechterkant rijstvelden en in de verte zie je de silhouetten van de grote stad Denpasar. Nog een paar gangen voorbij rijden, dan komt er een school en de volgende gang is de straat waar Garuda House staat. De taxichauffeur krabt nog even achter zijn oren en vraagt nogmaals of we het zeker weten en of we die mensen wel kennen… Maar dan kijkt hij naar rechts en ziet de eerste meisjes verschijnen, met een grote glimlach. Ze rennen op ons af, blij dat we er weer zijn. We kijken naar de taxichauffeur en lachen naar hem en zeggen, ja we weten het zeker. Bedankt voor de rit!

Elke keer als we naar Bali gaan, voelt het als thuiskomen. Dat begint al op het vliegveld, je stapt de hitte in en het is direct herkenning. Heerlijk om die hitte te voelen op ons lichaam. We stappen in de auto en rijden over de enige weg vanaf het vliegveld en zien dat grote beeld van Ganesha op de rotonde staan. Ik zit met mijn wang tegen het raam aan en kijk naar buiten. Alles is al zo bekend. Welk dorp we ook heen gaan, welk hotel of huisje we ook zitten. Het is thuis.

En het Garuda House versterkt dit gevoel. We stappen de taxi uit en de meisjes komen al naar ons toe. We weten de weg. Het hek gaat open en we staan bij de voordeur en doen onze slippers uit. Op onze blote voeten staan we op de koude plavuizen in de kamer. Wachten totdat iedereen er is en we iedereen weer kunnen begroeten.

Dat is ons Bali, het bezoeken van het Garuda House. Hier leven we een aantal dagen en gaan met hun op pad. We gaan naar de scholen, waar de meisjes heen gaan. We zoeken de dorpjes op waar ze vandaan komen, hun achtergrond. Een ander Bali.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Vind je deze blog leuk? Deel deze dan met anderen :-)