De weg weten en toch verdwalen

De weg weten en toch verdwalen

​

We zijn nu al een paar dagen op Bali. Van te voren hebben we er lang over nagedacht of we wel of niet een auto zouden gaan huren. Heel veel op internet gezocht. Wat zijn de voor- en nadelen. Was er ineens nog een ander idee, misschien een scooter huren?
We kwamen er van te voren niet uit. Kwam ook nog bij dat beide moeders het niet zo heel fijn zouden vinden als we een auto of scooter gingen rijden op Bali. Beide zijn er al geweest en kennen het verkeer een beetje 😉
We lieten het er op aan komen en hebben van te voren niets geregeld. Ja, behalve dan dat we wel een international rijbewijs opgehaald hebben bij de ANWB.
Nadat we zaterdag aan zijn gekomen op Bali en zondag de hele dag aan het strand hebben gelegen, gingen we er ’s avonds op uit. De keuze was gemaakt. We gingen voor een motor scooter 🤘 maar dan wel de lichtste klasse, 125 cc.
Zondagavond alles geregeld en maandagochtend, hup op de scooter naar het Garuda House. Dat doen wij wel even… dachten we…
Nou mooi niet dus. We zijn nu voor de 7e keer op Bali en de weg naar het Garuda House kunnen we dromen. Het heeft soms tot hevige discussies geleid met menig taxi chauffeur. “Ga hier nou links-af”. “Ja, je zit hier wel goed!” We kennen de weg beter dan de meeste taxichauffeurs. Waarbij zij ook nog vaak denken, wat moeten die toeristen hier. Maar goed, zo vriendelijk dat ze zijn, zullen ze dat niet zeggen.
De rit van ons hotel naar het Garuda House is ongeveer een half uur. Nou, we deden er iets langer over met onze scooter. Toch ergens de verkeerde afslag genomen. We herkenden niets van alles en waren toch hopeloos verdwaald. Nog iets proberen met een offline navigatie app, maar dat mocht niet baten. De mensen die echt midden in Denpasar wonen, spreken geen Engels. Dus alleen de straatnaam noemen en “yesss, that way” leidde ons al snel in de goeie richting.
Iets later dan afgesproken kwamen we aan bij het Garuda House. Dat we later aankwamen, is geen probleem. Is hier heel normaal 😉
Leo kwam met een grote schaterlach naar buiten, helemaal verbaasd dat we op de scooter waren. Maar tegelijk ook zo trots.
Op de scooter bij het Garuda House. Leo moest deze foto maken als bewijs 🙂
Het weerzien met Leo en Icha was geweldig. We hadden genoeg te bepraten. Vertelden het goede nieuws dat we het afgelopen jaar veel mooie donaties hebben gekregen.
Het was een gewone schooldag, dus de meisjes waren niet thuis. Op Bali ga je of ’s ochtends naar school of ’s middags. We waren er net tijdens de wisseling. Een groepje meisjes ging net naar school en een ander groepje kwam net thuis en ging direct aan het huiswerk.
Na heel wat zoete thee te hebben gedronken en veel te hebben gepraat, was het tijd om naar het hotel te rijden. We kregen nog een uitleg mee van Leo hoe we moesten rijden. En ach met een hele kleine omweg, hebben we er op de terugweg maar 15 minuten extra over gedaan.
Voor het eind van de vakantie kennen we de weg wel 😉
X Ivet

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Vind je deze blog leuk? Deel deze dan met anderen :-)