About Iluh

About Iluh

Selemat Datang.

Welkom, wij zijn Jeroen en Ivette en we nemen je mee naar het jaar 2009. Dit was het jaar dat wij het Garuda House op Bali voor het eerst gingen bezoeken. Van te voren hadden we ons goed laten informeren door de oprichters van het huis, de heer en mevrouw Mann. Zij vertelden ons vol passie over dit huis wat zij met z’n tweetjes hadden opgezet.

In het huis wonen 20 meisjes in de leeftijd van 10 tot 18 jaar. En vanuit dit huis kunnen zij naar school gaan en wordt er gewerkt aan een goede en veilige toekomst. Het huis wordt gerund door een Indonesisch echtpaar, Leo en Icha. Wij kregen zijn telefoonnummer en zodra op Bali waren, konden wij hem bellen om een afspraak te maken om het huis te bezoeken.

Met koffers vol speelgoed, knutselwerkjes, brillen en oogmeetapparatuur gingen we richting Bali. Toen we eenmaal op Bali waren belden we, een beetje zenuwachtig, Leo op om een afspraak te maken.
Twee dagen later waren we welkom, Leo haalde ons op bij ons hotel en samen rijden we naar het Garuda House. Onze eerste ontmoeting met de meisjes. Ze zeggen wel eens dat de eerste ontmoeting heel belangrijk is om te bepalen wat voor band je met elkaar krijgt.

Nou deze was geweldig.

Bijna alle meisjes die daar op dat moment wonen waren super enthousiast en wilden ons graag laten zien waar zij hun huiswerk maken. We gaven hun knuffels en knutselwerkjes en ze gingen direct aan de slag.
Jeroen ging met zijn oogmeetapparatuur naar boven en ging van alle meisjes de ogen meten. De drie weken dat we op Bali waren zijn we vaak naar het huis terug gekeerd en hebben een goede band opgebouwd.

In 2009 leerden we ook Iluh kennen. Zij keek ons met grote ogen en aan wist nog niet helemaal wat ze met ons moest. Iluh was de uitzondering op de regel dat meisjes van 10 tot 18 jaar in het huis wonen. Toen wij Iluh leerden kennen wij zo nog maar 6 jaar. Maar haar grote zus woonde al in het huis en zij moest toch echt naar de basisschool en vanaf eigen huis kon dat niet. Ze mocht dus in het Garuda House wonen, maar vond alles in het begin nog heel eng. Er was meer eten voor haar, dan wat ze thuis kreeg. Er stond een televisie en dat kende ze niet. En toen kwamen er ook nog (grote) blanke mensen in het huis. Jeetje, wat een indrukken moeten dat geweest zijn voor haar.

In 2010 en 2011 gingen wij terug naar Bali en bezochten wij de meisjes van het Garuda House. We zagen Iluh en we zagen dat het zo ontzettend goed met haar ging. Dat zij in het huis woonde was goed voor haar. Ze was niet meer verlegen en was enorm gegroeid. Haar verdrietige blik was omgetoverd tot een grote glimlach.

In 2012 gingen we weer naar Bali en meest ondenkbare was gebeurd.

Iluh was weg.

Samen met haar zusje.

En niemand wist iets te weten.

 

Nou is het zo dat in de schoolvakantie de meisjes zoveel mogelijk terug gaan naar hun ouders en of familie. Iluh haar vader en moeder waren gescheiden en zoals dat gaat in een land als Indonesië is dat voor de vrouw een grote schande. Haar moeder had geen geld en kon daarom haar kinderen niet naar school sturen. In de vakantie ging Iluh terug naar haar moeder en kreeg al een zak met rijst mee, zodat zij tijdens de vakantie ook kon eten.
Samen met Leo en Icha kwamen we aan bij een grote fabriek en daarachter was een groot veld. Er stonden wat koeien te grazen en helemaal daarachter stonden wat platen tegen elkaar. Het huis waar Iluh woont. Een paar asbestplaten tegen elkaar aan.

Het had net geregend en de grond om het kleine huisje was erg drassig. We konden ons niet voorstellen hoe Iluh daar op de grond heeft kunnen slapen op een dun matje, dicht tegen haar moeder aan.

Er lag nog een slipper op de grond…

Je zag nog wat etensresten op de grond liggen. Alles wees er op dat ze in een grote haast zijn vertrokken. Bang voor iets. Maar voor wat…

Na wat uren over het terrein hebben gelopen kwamen we toch wat meer te weten. In de buurt werd er over de moeder van Iluh gepraat. Zij was een schande, want ze was gescheiden. Maar we hoorden ook dat haar moeder bang was voor haar ex partner. Bang dat hij alles van haar zou afpakken, waaronder haar dochter Iluh.

Ze heeft op het stukje grond bij haar huisje groente verbouwd en heeft deze aan de kant van de weg verkocht. Met het beetje geld dat zij bij elkaar heeft gesprokkeld is zij weggegaan, samen met haar Iluh en haar andere kinderen. Ze hebben de boot genomen en zijn naar een ander eiland gevaren.

Waar ze nu zijn? We weten het niet.

Of het nu goed met Iluh gaat? Ook dat weten we niet. We vermoeden dat zij niet meer naar school gaat, maar overdag hard aan het werk is om geld bij elkaar te sprokkelen om door te kunnen leven.

Iluh heeft onze blik op de wereld veranderd. Zij heeft ons laten genieten van haar grote glimlach en ons laten zien, hoe arm je ook bent, je altijd gelukkig kan zien.

Maar door Iluh hebben we ook geleerd hoe kwetsbaar het leven kan zijn.

Met de website About Iluh willen we onze verhalen vertellen over het kindertehuis Garuda House Bali. Maar ook over onze reizen, onze blik op de wereld.

Daarnaast zal ik vertellen over de fair trade producten die wij verkopen, om nog meer geld op te halen voor het Garuda House.

Veel leesplezier

X Ivet

 


Wil jij bijdragen aan een betere wereld?

Dan kan door iets moois voor jezelf (of voor een ander) te kopen bij www.care4fair.com

Of eenmalig een donatie te doen.

Naam*

Bedrijfsnaam

E-mailadres*

Bericht

Bedrag €*