fbpx

Nila en Iluh.

Ik wil jullie kennis laten maken met Nila en Iluh. 2 schitterende meisjes, zusjes eigenlijk. Maar beide met een totaal verschillende achtergrond.

Door Iluh te leren kennen, heb ik mij laten inspireren om mijn bedrijf naar haar te noemen. 

About Iluh

Nila

We nemen jullie mee terug naar zo’n 11 jaar geleden. Nila is 6 jaar en woont op het eiland Sumba. Niet ver van Bali vandaan. Ze woont daar met haar vader en moeder, eigenlijk heeft ze best een leuk leven. Maar haar ouders hebben geen geld en hierdoor kan Nila niet naar school. Maar ze wil wel heel graag.
Ze is de oudste thuis. Ze heeft een veel jonger broertje en zusje en later krijgt ze er nog een broertje en zusje bij.
Haar ouders maken de beslissing dat ze naar het Garuda House mag gaan. Via familie en mensen uit haar dorp leert ze het Garuda House kennen en er is plek voor haar. Gelukkig maar. Ze mag naar school.

Als ze 7 jaar is komt ze te wonen in het Garuda House. En daar leert ze al haar nieuwe grote zussen kennen. Spannend is het zeker. Gelukkig komt er nog een nieuw meisje wonen in het huis, Iluh. Iluh is ook 7 jaar en samen worden ze snel beste vriendinnetjes. Lievelingszusjes van elkaar.

Iluh

Iluh heeft maar haar 7 levensjaren al heel wat meegemaakt. Zij is geboren op Bali. Ze heeft nog een oudere zus, die ook in het Garuda House woont. Haar vader is weggelopen en kijkt niet meer naar zijn dochters om.

Wonen onder asbestplaten

Over haar moeder wordt schande gesproken, omdat ze gescheiden is. Haar moeder heeft helemaal geen geld. Ze klopt aan bij een fabriek en achter op het veld van deze fabriek mag ze wonen. Met een aantal asbestplaten tegen elkaar aan, wordt een hutje gevormd en daar slaapt dit gezinnetje.

Een aantal meter verder staat een boom, met daaronder een gat gegraven voor het toilet.

Een sober bestaan en geld voor school was er al helemaal niet.
Iluh moest elke ochtend naar de vuilnisbelt om daar naar eten te zoeken. Soms waren er dagen bij dat er geen eten was en ging ze met honger naar bed.

Elke dag eten

Toen ze eenmaal in het Garuda House ging wonen was er elke dag eten. Elke dag stond er voor iedereen rijst op tafel met vlees of vis en veel groente. Een gezonde maaltijd en Iluh groeide als een speer.
In 2009 gingen wij voor de eerste keer naar Bali en hiermee volgde ook ons eerste bezoek aan het Garuda House

Onze eerste keer naar Bali

Een beetje zenuwachtig reden we naar het Garuda House. We hadden het adres gekregen, maar hadden geen idee hoe we er moesten komen. Een grote wijk, met allerlei kleine slinger weggetjes bracht ons naar het huis.

Ons onthaal was zeker heel warm. Alle meisjes deden zeer hun best en stelden zich netjes aan ons voor.
Maar toch, helemaal in een hoekje, bijna weggekropen zag ik 2 kleine meisjes zitten. Ik denk dat zij net zo zenuwachtig waren als ons.

Dansjes leren

In 2009 verbleven we ongeveer 2,5 week op Bali en verschillende keren gingen we naar het Garuda House. De oudere meisjes waren uitgebreid met ons aan het praten. We leerden de meisjes kennen en ze nodigden ons uit voor een feestje bij hun thuis. Stiekem zagen we dat ze al druk aan oefenen waren en verschillende dansjes aan het leren waren. Nila en Iluh doken nog steeds weg. Maar op het feestje deden Nila en Ilun goed hun best. Ze deden samen met hun zusjes een dans en ze moesten allemaal tegelijk naar links of naar rechts stappen. Of een rondje draaien. Ach en bij Nila en Iluh ging dat wel eens fout. Als de rest naar links stapten, stapten zij net naar rechts. Maar ze waren inmiddels gewend aan ons en we zagen die avond voor het eerst een grote glimlach op hun gezicht.

Het was tijd voor de eerste keer voor om afscheid te nemen. Dat dit bezoek later zo’n impact op had gemaakt, hadden we toen op dat moment nog helemaal niet door. We gingen er gewoon heen om het huis een keer te bezoeken.

We wilden wel eens een keer weten waar onze donaties heen gingen.

Maar na dit bezoek, waren we verkocht aan deze lieve meisjes. We besloten om het jaar daarop weer terug te gaan. Terug naar het Garuda House.

Terug naar Nila en Iluh

Terug naar Nila en Iluh en och wat waren zij gegroeid zeg. Wat een verschil met het jaar daarvoor. Ze zorgden er continu voor dat ze vooraan stonden als we foto’s maakten. Soms waren er foto’s bij dat je je echt afvraagt hoe ze het voor elkaar kregen om vooraan te staan. Het waren nog steeds de jongste meisjes van het huis. Je kent het misschien wel als jezelf de jongste thuis bent? Ik tenminste wel. Eigenlijk hoef je je nergens druk om te maken. Je mag plezier hebben en jouw oudste broer en of zus zorgen voor de taken thuis. Dit was ook wel een beetje zo bij Nila en Iluh. Hun grote zussen deden de huishoudelijke taken en daarnaast zorgden ze eigenlijk ook voor Nila en Iluh. Ze deden het ontzettend goed op school en zaten vanaf het begin ook in de top 3 van hun klas. Na ons tweede bezoek aan het Garuda House wisten we vrij zeker dat het wel goed zou komen met deze meisjes.

Stichting Garuda House Bali

In 2011 veranderde er wat voor ons. De oprichter van het Garuda House overleed en ons werd gevraagd of wij het werk van hun wilden overnemen. We gingen aan de slag om een nieuwe stichting op te zetten. Stichting Garuda House Bali. Een huis waar 15 tot 20 meisjes wonen in de leeftijd van 7 tot 17 jaar, waar ze veilig zijn. Een huis waar er naar hun wordt geluisterd. En vanuit dit veilige huis kunnen ze naar school en zo werken aan goede toekomst.

We gingen terug naar Bali en bezochten het Garuda House voor derde keer. Met de ouders van het huis, Leo en Icha hadden we een hele warme band opgebouwd. En tijdens dit bezoek stonden we stil bij het overlijden van de oprichter, de heer Mann. Maar we stonden ook stil bij de toekomst. Het Garuda House blijft bestaan en we zullen zoveel mogelijk meisjes helpen aan een betere toekomst.

Op onze website hebben we niet voor niets de volgende quote:

Meisjes met een droom, worden vrouwen met een visie.

En vanuit het Garuda House willen we zoveel mogelijk bijdragen aan hun dromen en visie.

Stel je eens voor zeg, dat er ooit een vrouwelijke president komt in Indonesië en als haar gevraagd wordt naar haar verleden en zij antwoord:
Met hulp van het Garuda House ben ik gekomen waar ik nu ben. Samen met mijn zussen mocht ik naar school en kon ik werken aan mijn toekomst!

Zou leuk zijn toch?

En wat zijn er al veel powervrouwen uit dit huis voort gekomen zeg.

Even tussendoor een paar voorbeelden. Yani werkt bij de overheid en heeft een leidinggevende functie. Nita is getrouwd, heeft inmiddels 2 lieve dochters en werkt als accountant.
Lia heeft de leiding over de financiële afdeling van de kerk waar zij heen gaat. Een kerk met meer dan 2000 leden.

Elke keer als we het huis bezochten hadden we de grootste lol met de meisjes. We zagen Nila en Iluh opgroeien. Ze waren nog wel de jongsten, maar niet de nieuwste bewoners van het huis. Ze namen hun nieuwe zusjes bij de hand en stelden hun voor aan ons. Ze vonden het inmiddels heel normaal dat wij er elk jaar waren en heel veel foto’s maakten. Ze stelden hun nieuwe zusjes gerust.

En toen ging het mis. We raakten Iluh kwijt.

In 2012 gingen we voor de vierde keer naar het Garuda House. Maar deze keer was er iets mis.

Iluh was weg.
Samen met haar zusje.
En niemand wist iets.

Nou is het zo dat in de schoolvakantie de meisjes zoveel mogelijk terug gaan naar hun ouders en of familie. Iluh ging samen met haar grote zus naar hun moeder. Ze kregen van Leo en Icha een zak rijst mee, zodat ze in de vakantie ook wat te eten hadden.

Samen met Leo en Icha gingen we op zoek. We kwamen aan bij de fabriek en zagen in de verte wat asbestplaten scheef staan.

Er lag nog een slipper op de grond

Het had net geregend en de grond om het kleine huisje was erg drassig. We konden ons niet voorstellen hoe Iluh daar op de grond heeft kunnen slapen op een dun matje, dicht tegen haar moeder aan.

Er lag nog een slipper op de grond…

Je zag nog wat etensresten op de grond liggen.

Alles wees er op dat ze in een grote haast zijn vertrokken. Bang voor iets. Maar voor wat…

Na wat uren over het terrein hebben gelopen kwamen we toch wat meer te weten. In de buurt werd er over de moeder van Iluh gepraat. Zij was een schande, want ze was gescheiden. Maar we hoorden ook dat haar moeder bang was voor haar ex partner. Bang dat hij alles van haar zou afpakken, waaronder haar dochter Iluh.

Alles verkocht

Ze heeft op het stukje grond bij haar huisje groente verbouwd en heeft deze aan de kant van de weg verkocht. Met het beetje geld dat zij bij elkaar heeft gesprokkeld is zij weggegaan, samen haar dochters. Ze hebben de boot genomen en zijn naar een Sulawesi gevaren.
Gelukkig zijn ze veilig. 
Of ze nog naar school gaat, weten we niet.

Loslaten en weer doorgaan.

Het is al wat jaren geleden, we hebben het los kunnen laten. Maar in 2012 was dit best zwaar. Ook in het Garuda House was er verdriet. Ineens waren zij hun kleine zusje kwijt. Maar het hield hun ook scherp. Alle meisjes die er nu woonden wilden hun school afmaken. Als voorbeeld keken ze naar Yani en Nita. Zij hadden op eigen kracht de universiteit afgemaakt en een goede baan. Alle meisjes waren over één ding met elkaar eens. Dit willen wij ook.

Met deze mooie positieve blik gingen we verder.

In de bijna 10 jaar dat we het huis bezoeken hebben we veel mee mogen maken. Mooie herinneringen, maar soms ook verdrietige dingen.

About IluhOmgaan met verdriet

Wat er met Iluh is gebeurd, heeft heel veel indruk op ons gemaakt. We zijn er verdrietig om geweest. Maar het heeft ons ook heel veel kracht gegeven om juist alle andere meisjes in het Kindertehuis Garuda House nog meer te helpen.

Ik heb veel geleerd van Iluh en alle andere meisjes van het Garuda House. Omgaan met pijn en verdriet. Positief blijven en kijken naar de toekomst. Dromen hebben en omzetten naar doelen! Er alles aan doen om deze doelen te halen.

Wil je dit ook leren? Vraag dan nu een gratis coaching sessie met mij aan.

Open chat