Dankbaar

Dankbaar

Het is nog maar de eerste week van september en ik voel me nu al somber. September is zo’n maand waarbij de zomer langzaam overgaat naar de herfst. De dagen worden alweer korter. Het is vroeger donker. De herfst valt langzaam in. Er zijn af en toe nog wel dagen dat het 20 graden of warmer is. Maar de dagen met regen nemen ook toe.

De Engelse band Greenday zong al ooit: “Wake me up, when September ends”

Nou zo voel ik me ook eigenlijk elk jaar. Deze maand september is het 8 jaar geleden dat ik een grote operatie aan mijn buik had en de kans om hiermee ooit zwanger te worden verdween.

Het is ook de maand dat het alweer 11 jaar geleden is dat mijn vader zo plotseling overleed.

Je snapt het waarschijnlijk wel, het is een maand om liever over te slaan.

Vandaag las ik ook op Facebook, dat het vandaag de 47ste geboortedag is van Dolores O’Riordan. De zangeres van The Cranberries. In januari dit jaar overleed zij veel te vroeg. En als puber heb ik haar muziek grijs gedraaid.

Ik herinner mij de stem van mijn vader die onder aan de trap stond en toch op vriendelijke toon schreeuwde om de muziek zachter te zetten.

Maar hey, dit zijn The Cranberries.

Zombie moet gewoon keihard.

En juist deze maand is ze jarig…

Haar muziek staat de hele week al op de repeat op mijn telefoon.

Eigenlijk is september de ideale maand om te gaan reizen. Maar dit jaar besloten we in juni op reis te gaan. Op zich heerlijk hoor. Maar volgend jaar doen we dat gewoon weer in september. Wel zo makkelijk. Hoef ik niemand anders op te zadelen met mijn sombere gevoel. En Jeroen, die is wel wat van mij gewend 😉

En september is natuurlijk ook ideaal om te reizen. De schoolvakanties zijn weer voorbij. En als je daar niet aan gebonden bent, is het heerlijk om op vakantie te gaan als iedereen weer terug is. Je kan nog even een maand lang genieten van prachtig weer. En als je terug komt, is het bijna Kerst. Is het jaar alweer voorbij en mag je weer nadenken over de volgende reis.

Een bucketlist hebben we zeker. Maar in een volgende blog zal ik daar verder op ingaan.

Ik denk dat het wel leuk is om een blog te gaan schrijven over plekken die we zeker nog willen gaan zien.

Maar deze september zijn we dus niet op reis. Toch moet ik deze maand wel doorkomen en liefst ook nog een beetje met een goed gevoel.

Scrollend door onze reisfoto’s merk ik hoe blij ik word van al dat moois wat we hebben gezien.

Dat dus. Dankbaar zijn over alles wat er op ons pad is gekomen.

September heeft ook hele mooie kanten. Het is in deze maand dat het 9 jaar geleden is dat we het Garuda House voor het eerst mochten bezoeken.

September is een maand dat we mooie reizen mochten maken.

Met de auto door Maleisië.

Een prachtige treinrit door Java.

In een TukTuk door Bangkok.

Maar ook wandelen door de tempels van Angkor Wat in Cambodja.

Met deze mooie gedachten gaan we van september een mooie maand maken.

Dankbaar zijn voor de mooie dingen die wij mee mogen maken in ons leven 💕

Zon opkomst Angkor Wat

 

 

Please follow and like us:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.