fbpx

Afgelopen weekend stond ik in een winkel en had ik het met de verkoopster over het weer voor dit weekend. Het was op dat moment droog, maar voor dit weekend werd er veel regen voorspeld. Op sommige nieuwssites zag ik zelfs de term “eerste herfststorm voor dit jaar” voorbij komen. De verkoopster refereerde naar het vorige weekend. We hebben afgelopen weekend toch nog even heel veel mazzel gehad met dat mooie weer.

Tja, dacht ik, vorig weekend. Toen was het inderdaad nog heel mooi weer. Dat weekend hadden wij nog temperaturen van rond de 40 graden. Prachtig weer. Heerlijk om buiten te zijn. Genieten van de palmbomen, blauwe lucht en heel veel hoge gebouwen.
Vorig weekend waren we nog in Dubai. Onze ogen uitkijkend van de dure auto’s, de woestijn en een imposante stad die uit dat woestijnzand is opgerezen.
Love that city.

Dubai was onze afsluiter van een heerlijke reis door Indonesië. De eerste week waren we op Java en daarna was het 1,5 week relaxen op Bali.
Op donderdag hadden we een nachtvlucht en vlogen we met Emirates in 9 uur van Bali naar Dubai. Best jammer dat voor deze vlucht de Airbus 380 niet wordt ingezet. Maar dat zal te maken hebben met de veel te korte baan op het vliegveld van Bali.
Als je daar op aanvliegt, moet je behoorlijk in de remmen, wil je niet in de zee eindigen.
Maar ja, die A380 is net even wat luxer.
Voor de vlucht Bali – Dubai gebruiken ze de Boeing 777. Een stuk kleiner en daardoor voel je elk hobbeltje ook meer. Het was een vlucht van 9 uur, waarvan 8,5 uur met lichte turbulentie. Je snapt ons slaapgebrek op dat moment.

Maar wat een wereld van verschil is het als je van Bali in Dubai aankomt. Alles is veel beter georganiseerd. Waar je op Bali de mensen van je af moet slaan, omdat ze je zo graag willen ‘helpen’ met je koffers tillen of je een taxi aanbieden. Gebeurt dit op Dubai absoluut niet. Er staan zelfs straffen op als mensen je aanraken.
En voor de taxi’s, perfect geregeld. Je loopt naar buiten, er staat een lijn en daar wacht je op de taxi die jou wordt aangeboden. Mensen kunnen niet voordringen, het gaat allemaal op volgorde van de lijn. De taximeter begint direct te lopen en je kan heel makkelijk met je creditcard betalen. Niet eerst angstvallig een pinautomaat zoeken voor contant geld.

Om half 2 ’s nachts kwamen we aan in ons hotel. Sofitel Downtown. Een vrij nieuw hotel kwamen we in de taxi achter. Nog maar net dit jaar geopend. En op loopafstand van de Dubai Mall en de hoogste toren ter wereld, Burj Khalifa.

Een gesprek met ons zo midden in de nacht zat er niet in. Alhoewel de receptioniste het wel probeerde. Wat volgde waren een paar ongemakkelijke momenten. Zij stelde een aantal simpele vragen en ik gaf steeds hetzelfde antwoord; we willen slapen.
Het werd uiteindelijk een leuk gesprek en midden in de nacht werd in de grote lobby van dit hotel hard gelachen. De receptioniste vond ons waarschijnlijk toch wel aardig en gaf ons een hele mooie upgrade.

20ste etage!
Een grote en luxe suite op de 20ste etage. Love it!

Een suite waar we aan de ene kant zicht hadden op de Burj Khalifa en aan de andere kant zicht op zee. En gordijnen die dicht gingen met een knopje op het bedieningspaneel.
Die nacht gingen de gordijnen nog lang niet dicht. Wat nou jetlag en weinig slaap. Naar buiten kijken en helemaal hyper zijn van de gave upgrade.
Na een aantal uurtjes te hebben geslapen was het tijd om de stad te ontdekken. Via een grote voetgangerstunnel, was het ongeveer 10 minuten lopen naar de grootste shoppingmall ter wereld, Dubai mall.
Met een vrij lege creditcard vergaapten wij ons in winkels als Louis Vuitton, Gucci, Prada en ga zo maar door. Heel leuk om doorheen te lopen en heel veel dingen op onze wish list te zetten!
We kwamen er achter dat een ijsthee geen € 0,30 cent meer kost. Alles in Dubai is iets duurder dan in Indonesië.

We verbleven 2 volle dagen in Dubai. Omdat het verwerken van onze jetlag al begon, hebben we het echt heel rustig aan gedaan. Gelukkig hadden we een mooie suite en konden we heerlijk relaxed in onze luxe fauteuil naar buiten kijken en genieten van de omgeving.
We hebben de oude stad nog bezocht en heerlijk geroken aan alle verse kruiden, verse dadels gegeten en heel veel tabak voor onze waterpijp gekocht.

En toen was de reis voorbij.

Zondag was onze reis ten einde en vlogen we weer naar Schiphol. Gelukkig voor ons wordt de vlucht Dubai – Schiphol wel uitgevoerd met de Airbus 380. Veel beenruimte, brede stoelen en heel comfortabel. Zelfs de kwaliteit van de films op het schermpje voor je is veel beter.
Ik liep naar voren naar de wc en zag de trap naar boven.
Ooit.
Ooit op een dag mag ik ook met die trap naar boven en vliegen we nog luxer in stijl 

Zondagnacht waren we thuis. Nog voordat mijn hoofd op het kussen lag, sliep ik geloof ik al.
Maandag was het een dag van bijkomen en er achter komen dat we nog een behoorlijke jetlag hadden.

Doorgaan.
Direct in het juiste ritme komen.
Niet op de bank gaan zitten, want dan vallen we in slaap.
Doorgaan.
Nog een was aanzetten.
Opruimen.
Toch even de post doornemen.
Ok, toch even zitten.
Bijna in slaap vallen.
Nee, nog even wakker blijven.
Gelukkig, we hebben 21:00 gehaald. We mogen naar bed.

En het gewone ritme begint weer. We gaan weer aan het werk.
Maar zo’n jetlag is toch iets vreemds. De hele week worden we om half 4 wakker.
Yep, tijdsverschil.
Om de raarste tijden honger hebben.
Om 20:00 uur helemaal leeg zijn en het liefste weer naar bed willen.

En nu zijn we alweer een week thuis.
De herfst begint zijn opmars te maken. Het hele weekend zaten we binnen en te luisteren naar de regen. De verwarming toch maar weer aangedaan.
De zomer is voorbij en hiermee is onze reis naar Indonesië ook voorbij.
Het ritme zit er weer in. Op straat praten we over het weer. De boodschappen zijn weer gedaan.

En wat doe ik?

Ik mijmer nog even terug naar ons verblijf op het festival op Java. Naar onze villa op Bali. De gesprekken die we hebben gehad met de meisjes van het Garuda House.
De producten die we hebben gekocht voor de webshop.

Genoeg om over na te denken en de komende weken uit te werken.
Ik heb er weer zin in. De jetlag is uit mijn lijf en ik heb weer voldoende energie om aan de slag te gaan.
Op naar de volgende reis 