Vlak voor dat ik op moest, werd ik toch even heel zenuwachting. Een gevoel van emotie overspoelde mij.

Ik stond inmiddels helemaal alleen achter de coulissen. Iedereen stond al op het podium. Ik wilde Jeroen een appje sturen, of hij nog even naar achter kon komen. Maar dat kon natuurlijk niet. Hij stond voor het podium, druk foto’s aan het maken. Ik bedaarde mij zelf. En dat gevoel dat ik in eens heel nodig moest plassen, drukte ik ook snel aan de kant.

Het was een einde van een geweldige week. We waren een week in Voorschoten en verbleven bij mijn schoonouders. We hadden geweldige dingen gedaan. Jeroen had een aantal toffe business shoots gehad. Ik had voor het eerst een interview en stelde Loraine van balibliss allerlei vragen over Bali, het ondernemerschap, goed doen en het Garuda House Bali. We hadden die week veel toffe meetings over het Garuda House. En in verschillende koffie tentjes, stelden we onze eigen doelen ook goed vast. We zaten in een heerlijke enthousiaste flow. Druk, maar ontzettend leuk.

De week eindigde met een fashion show op de Tong Tong Fair. De Tong Tong Fair is een festival dat jaarlijks op het Malieveld in Den Haag plaatsvindt. Het festival draait voornamelijk om de Indische cultuur, de cultuur van mensen met een Europese en Indonesische afkomst.
De Tong Tong Fair is de grootste Indische happening ter wereld, waar Oost en West elkaar ontmoeten in een sfeer van vriendschap en gastvrijheid.

Al een aantal jaren gaan Jeroen en ik naar de Tong Tong Fair. Alles vindt je hier. Heerlijk eten. Heel veel kraampjes, verkopers die rechtstreeks uit Indonesië zijn gekomen om hun batik en ikat te verkopen. Muziek, dans. Alles is aanwezig. Elk jaar genieten we enorm.

We zijn ons ook erg bewust hoe groot dit festival is. Dat ik gevraagd werd om mee te lopen met een fashion show vond ik wel heel bijzonder.
En dan ook nog kleding showen van Dian Oerip.

Dian Oerip is één van de grootste designers in Indonesië. Dian maakt kleding en sarongs allemaal van verschillende patronen. De stoffen en patronen komen allemaal van de verschillende eilanden in Indonesië en hebben allemaal hun eigen betekenis. De stoffen die zij gebruikt voor haar kleding en sarongs zijn allemaal op een natuurlijke wijze gemaakt. Voor het verven van de stoffen wordt gebruik gemaakt van de kleuren die de natuur te bieden heeft, zoals gras, fruit, bomen, etc.

De show die gehouden werd op de Tong Tong Fair werd uitgevoerd door Madaloka Dansstudio. Madaloka is een dansstudio waar je de magische kant van de Indonesische dans kunt ontdekken. De eigenaresse is Rahmida, en samen met Nova hebben zij op de Tong Tong Fair een prachtige show neergezet, met een combinatie van dans en fashion.

De show had drie belangrijke aspecten. Als eerste de prachtige Indonesische danscultuur laten zien. Het tweede aspect was het showen van de kleding van de designer Dian Oerip. Unieke, maar toch modieuze Indonesische kleding.
En het laatste aspect was het promoten van het Payung Festival in Indonesië. Een festival georganiseerd door Heru Mataya. Dit festival heeft de paraplu als symbool, welke staat voor vriendschap en vrede.
Dit festival vindt plaats op 6, 7 en 8 september op de Prambanan tempel in Yogyakarta. Een festival waar wij ook bij aanwezig mogen zijn en Jeroen ook mag fotograferen.
Daar hebben we nu al zin in.

Maar deze show op de Tong Tong Fair was best wel groot. Het vond plaats op de zaterdag, op een tijdstip dat er ook veel mensen binnen waren. En ik mocht deel uitmaken uit deze geweldige show.
De show begon om 16:00 uur en vanaf 14:00 was het al een heen en weer gevlieg van modellen en danseressen. Dansjes werden nog geoefend. Make up werd bij elkaar op gedaan en gecheckt en de kleding werd aangedaan.
Jeroen was tussendoor aan het foto’s maken. En ik liep er op dat moment heel relaxed bij. Ik wist dat ik pas als allerlaatste op moest. Ik had voldoende tijd. Voor de danseressen was het tijdens de show helemaal vliegen. Die moesten zich razendsnel omkleden voor hun volgende act.
En ik wachtte rustig achter de coulissen, tot het moment dat ik op mocht.

En op dat moment, vlak voordat ik op mocht, kwamen de kriebels.
Oei, waar ben ik aan begonnen.
En wat zijn er veel mensen.

Ik deed een stap achteruit, ging nog even in mijn moment staan. Dacht aan alle mooie momenten van afgelopen week. Dankbaar voor alle dingen die op mijn pad komen.
En met een grote glimlach liep ik toen het podium op. Ik zag Jeroen staan en zorgde ervoor dat hij het perfecte plaatje van mij kon schieten.
Ik genoot op het podium.

Wat een geweldige ervaring was dit. Voor mij was dit absoluut een overwinning. Op een groot podium lopen in kleding die ik absoluut niet gewend ben. Ik ben best groot en fors, misschien wel dik te noemen. Maar al mijn onzekerheden gooide ik aan de kant.
Hier sta ik.

Hier pak ik mijn podium, gewoon zoals ik ben.

#laatjezien